In navolging op ons eerste verhaal over Argentinië nemen we je vandaag graag mee naar het noorden van dit prachtige land. Vertelden we je de vorige keer over de overweldigende stad Buenos Aires en wijnstad Mendoza met al haar activiteiten en meesteroplichter ´Freek´, nemen we je dit keer mee op onze tocht richting Bolivia die via Cordoba en Salta loopt. Lean back en reis in gedachte met ons mee!
Na vijf dagen Mendoza zijn we toe aan een nieuwe uitdaging en besluiten, zoals het “echte” backpackers betaamt, de volgende avond te vertrekken. Ons plan om even te ontbijten en vervolgens bustickets te kopen mondt uit in blinde paniek wanneer Jor ontdekt dat hij bij het pinnen het geld wel uit de automaat heeft gepakt maar zijn pinpas vrolijk heeft laten zitten. Onze blikken kruisen, we knikken, Jor gooit wat geld op tafel zodat ik kan betalen en zoefffffffff weg is meneer, in volle galop terug naar plaats delict. Wanneer ik aankom bij de betreffende bank zie ik een verwilderde Jor zichzelf vervloeken en wanneer onze blikken wederom kruisen vervolgt er een korte knik waar ik uit op kan maken dat de pinpas in geen velden of wegen meer te bekennen is. Terug bij ons hostel blijkt het geluk toch aan onze zijde. De jonge hostel eigenaar kent de bankbeambte omdat de dame in kwestie heimelijk verliefd is op één van zijn vrienden. Na het regelen van een date met de betreffende vriend, blijkt de kluis ook een dag (ipv een week) later open te kunnen met gevolg dat de zoekgeraakte pas de volgende morgen weer veilig terug is bij de rechtmatige eigenaar. Zo zitten we welliswaar een dag later dan gepland maar mét pinpas in de bus naar de volgende stad: Cordoba.
Studentenstad Cordoba blijkt een culturele stad met een enorm scala aan prachtige kerken en musea. Alhoewel velen zeer lovende woorden over deze stad spreken, kijken wij met argusogen naar de met overgewicht kampende bevolking, de hanggroep-ouderen en de lethargisch ogende jeugd. Dat het museum van de moderne kunst ons tracteert op een geweldige collectie, de kerken van binnen onbeschrijflijk mooi zijn en het Isrealische hostel ons met open armen verwelkomt en ons leert de locale lekkernij empanadas (bladerdeeg met vulling) te maken, doet ons toch besluiten drie dagen later al weer verder te gaan.
Onze laatste stop in Argentinië, Salta, blijkt na alle onverschilligheid van Cordoba een waar paradijs. Het koloniale centrum, de goedlachse inwoners, het geweldige uitgaansleven en de gekleurde bergen die de stad omringen zijn allemaal even uitnodigend. Salta blijkt net als Mendoza uitermate geschikt voor outdoor avtiviteiten en zo zitten we een dag later weer op de rug van een paard, dit maal in het woestere landschap van noord Argentinie. Alhoewel Jor pas voor de tweede keer een paard besteigt laat hij zich niet kennen als de gauchos vragen wie een rengalop aandurft. Met enige trots zie ik Jor niet veel later wegstuiven terwijl hij langzaam verdwijnt in de enorme lading stof die hij achterlaat. Twee dagen later besluiten we wederom een wilde rit aan te gaan. Dit maal begeven we ons niet te paard maar storten we ons per raft in de kolkende watermassa´s. Als afsluiter besluiten we nog een keer het avontuur op te zoeken door met een hoge snelheid via een ziplijn van de ene berg naar de andere zoeven en dan is het tijd voor een nieuw land met nieuwe avonturen. De volgende keer nemen we jullie mee naar Bolivia!
